A- A A+
Zespół Placówek Specjalnych
Zespół Placówek Specjalnych - baner
STRONA GŁÓWNA
STRONA GŁÓWNA
MP5, SP14, G14, SPdP
Tatrzańska 9, MP5, SP 14, G 14, SPdP
SP12, G12, ZSZ7
ORW
INTERNAT
Piechoty 1, Internat
E-dziennik
E-dziennik
BIP
BIP
Legnica - z nią zawsze po drodze

PEDAGOGIKA ZABAWY KLANZA

Pedagogika zabawy (Spielpädagogik) jest symboliczną nazwą poszukiwań metodycznych, ułatwiających proces uczenia. Nawiązując do teorii psychologii humanistycznej i wyodrębniającego się z niej nurtu pedagogiki postaci (Gestalt), próbuje przełożyć założenia teoretyczne na propozycje sytuacji, w których uczestnik grupy może bez lęku rozwijać swoje najlepsze cechy. Celem pedagogiki zabawy jest dostarczenie osobom , pracującym z różnymi grupami wiekowymi, metod oddziałujących na sferę emocjonalną człowieka sprzyjających ujawnieniu pozytywnych uczuć wzmacniających poczucie akceptacji i bezpieczeństwa, wspomagających samodzielną aktywność podopiecznych.

ZASADY PEDAGOGIKI ZABAWY

Pojęcie „zabawa” nasuwa cenne skojarzenia: „coś, co jest przyjemne”, „coś, co wyzwala spontaniczne zachowania”, „coś, co daje radość”.Pedagogika zabawy wybiera z repertuaru zabaw tradycyjnych czy terapeutycznych tylko te, które spełniają określone zasady, a zwłaszcza:

  • zapewniają dobrowolność uczestnictwa,
  • uwzględniają wszystkie poziomy komunikowania,
  • uznają pozytywne przeżycie jako wartość i unikają rywalizacji,
  • posługują się różnorodnymi środkami wyrazu,
  • integrują duże grupy uczestników,
  • umożliwiają samoocenę.

Dobrowolność uczestnictwa

Dobrowolność polega tu na tym, że sam uczestnik decyduje, czy chce wziąć udział w zajęciach. Nie jest do niczego zmuszany, a rola wychowawcy przekształca się w rolę animatora, który zachęca, zaprasza do uczestnictwa, stara się zainteresować. Realizacja tej zasady umożliwia odkrycie własnych autentycznych zachowań i sprzyja uczeniu się.

Wszystkie poziomy komunikowania

Pedagogika zabawy zwraca uwagę na wszystkie poziomy komunikacji, tj. na poziom rzeczowy i emocjonalny. Pierwszy dotyczy możliwie obiektywnych, logicznych, prawdziwych informacji, które wymieniane są między ludźmi. Drugi wskazuje, że treści kształcenia przyjmowane są zawsze w zależności od emocji towarzyszących procesowi uczenia się, a zwłaszcza od dotychczasowego doświadczenia i kontaktów w grupie. Uświadomienie sobie tych mało widocznych, trudnych do określenia poziomów ułatwia jednocześnie akceptację różnorodności odczuć, jakie pojawiają się w danej sytuacji u uczestników grupy. Każdy z nich ma bowiem inne doświadczenia, inne skojarzenia, inne nastawienie do tego, co grupa podejmuje, inaczej też odczuwa swoje miejsce w grupie, ma większe lub mniejsze poczucie pewności siebie, inne towarzyszą mu lęki i obawy.

Pozytywne przeżycie jako wartość

Pedagogika zabawy uznaje przeżycie jako wartość i preferuje zdobycie pozytywnego doświadczenia lub doznania w trakcie pracy w grupie i z grupą. Zabawa jest także pełną emocji sytuacją, która pobudza do refleksji i angażuje w ocenę argumentów, czyli pomaga w uczeniu się określonych treści i rozwiązywaniu problemów. Zdecydowanie unika bezsensownej rywalizacji, przypadkowych zwycięstw, konkurencji, w której jeden zwycięża, a reszta przegrywa. Zabawy uczą współdziałania, współpracy, dostrzegania różnych mocnych stron wśród uczestników grupy.

Różnorodność środków wyrazu

Zasada ta oznacza przekazywanie treści oraz wywoływanie emocji poprzez oddziaływanie na różne zmysły. Ruch, gest, dotyk, taniec, dźwięk, malowanie, gra ról, pantomima – to cała gama środków wyrazu, jakie mają do dyspozycji prowadzący i uczestnicy grupy. Różnorodne sposoby wyrazu ułatwiają komunikację w grupie.

Pedagogika zabawy wykorzystuje urozmaicony zestaw propozycji, które mogą ożywić tradycyjne nauczanie. Można wyodrębnić następujące rodzaje zabaw, stosowanych w pedagogice zabawy:

  • zabawy ułatwiające wejście w grupę, poznanie nowego otoczenia, poznanie imion, powierzchownych cech osób, z którymi rozpoczynamy naukę,
  • zabawy rozluźniające, odprężające, wykorzystujące ruch, taniec, gest, likwidujące napięcie mięśni i napięcie psychiczne,
  • zabawy ułatwiające wprowadzenie tematu, pozwalające poznać odczucia, doświadczenia, potrzeby i oczekiwania poszczególnych członków grupy,
  • metody określane czasami jako gry dydaktyczne, a polegające na sposobie przedstawienia danych treści w formie zagadkowego problemu i poszukiwania rozwiązań według proponowanych reguł,
  • metody wymiany myśli, gry dyskusyjne, analizowanie danego problemu z różnych stron, z włączeniem doświadczenia i dotychczasowej wiedzy uczestników,
  • metody ułatwiające przekaz informacji zwrotnej, sygnalizujące indywidualną reakcję i odczucia poszczególnych uczestników,
  • drama – polegająca na wykorzystaniu gry z podziałem na role jako wstęp do omówienia problemu,
  • zabawy umożliwiające samoocenę, poznanie własnej hierarchii wartości, własnych spontanicznych zachowań,
  • zabawy integrujące dużą grupę, umożliwiające wszystkim wspólną, aktywną zabawę, bez podziału na bawiących się i obserwatorów, bez ośmieszającej rywalizacji, przypadkowych wygranych i kilku zwycięzców.

Stosując w pracy rewalidacyjno- wychowawczej elementy metod pedagogiki zabawy uzyskujemy następujące efekty:

  1. następuje pełna integracja grupy,
  2. brak rywalizacji między uczestnikami grupy,
  3. następuje rozwój percepcji słuchowej, wzrokowej oraz ruchowej,
  4. stajemy się bardziej twórczy, aktywni, komunikatywni,
  5. osiągamy wysoki poziom tolerancji, akceptacji siebie i innych,
  6. pogłębia się integracja z rodzicami, uczniem i nauczycielem.
BAZA LOKALOWA
09.jpg07.jpg02.jpg08.jpg04.jpg06.jpg03.jpg01.jpg05.jpg
GALERIA SZKOLNA
fwre.jpgref.jpgvger.jpgefv.jpg02dzien_matki_2012.jpg07dzien_matki_2012.jpg04dzien_matki_2012.jpgwefw.jpgwef.jpgwefwe.jpg10dzien_matki_2012.jpg
Ośrodek Rewalidacyjno - Wychowawczy
ul. Piechoty 1; 59-220 Legnica
tel/fax: 76 7233434; orw@zpslegnica.edu.pl
Wykonanie i administracja
Bogumił Leśnikowski
bogumillesnikowski@gmail.com